Jak stan emocjonalny wpływa na zachowania niewerbalne?


Znajomość komunikacji niewerbalnej i towarzyszącej jej analizy behawioralnej przydaje się nie tylko w życiu codziennym. Z tej wiedzy korzystają przede wszystkim służby, śledczy, negocjatorzy, terapeuci, prawnicy czy bardziej biznesowo - rekruterzy, sprzedawcy i zarządzający ludźmi. Nieliczni mają tyle dyscypliny, czasu i możliwości na trening, by stać się mistrzami obserwacji.
W pracy policjanta jest szczególnie ważne, aby móc szybko ocenić normę bazową zachowania człowieka i przewidzieć jego możliwe dalsze zachowania. Szkoły policji opracowują pewne wskazówki - na co zwracać uwagę - jakie czynności powinny wzbudzić podejrzenie. Na zdjęciu tabelka z amerykańskimi podpowiedziami i podziałem na zachowania pozytywne i negatywne.
(Źródło zdjęcia: onepolice.com).

Zachowania po prawej stronie powinny zwrócić naszą uwagę i spowodować baczniejszą obserwację osoby. Czy zaobserwowane reakcje są normą danej osoby, czy spowodował je stres czy jednak jakaś emocja związana ze strachem, poczuciem winy czy wstydem?

Na podstawie zachowania osoby, z którą prowadzimy rozmowę, możemy zorientować się, jakie jest jej nastawienie do nas, a także przewidzieć niektóre reakcje. Jeżeli widzimy, że nasz rozmówca czuje się nieswojo i niekomfortowo, warto poprawić atmosferę, pytając go o kwestie neutralne, jego zdanie na dany temat czy proponując przerwę na kawę. Rozmówca zrelaksowany udzieli więcej informacji niż też zestresowany czy wystraszony.

  1. Chęć dalszego słuchania - wyraża pocieranie dłoni o dłoń, pochylenie do przodu głowy lub całego ciała, patrzenie na rozmówcę.
  2. Głębokie zamyślenie - to ściskanie palcami skrzydełek nosa, patrzenie w pustkę, głębokie oddechy.
  3. Niezdecydowanie - wyraża się w obgryzaniu ołówka, paznokci, czyszczeniu okularów, wierceniu się, zakładaniu nogi na nogę, Patrzeniu raz w jedną, raz w drugą stronę, braniu jakiegoś drobnego przedmiotu do ręki i odkładaniu go.
  4. Chęć przerwania mówiącemu - oznacza palec wskazujący podniesiony do ust, wdychanie powietrza, podniesiona lekko ręka, wzrok uciekający w bok, kładzenie dłoni na ramieniu rozmówcy lub bawienie się jakimś przedmiotom.
  5. Zdenerwowanie - ujawnia się w uderzaniu ręki o rękę, przestępowaniu z nogi na nogę, wierceniu się i szybkim oddychaniu.
  6. Niechęć, dezaprobata - sugerują to zaciśnięte usta, pocieranie nosa, spoglądanie w bok, stawanie bokiem do rozmówcy.
  7. Chęć wycofania się z rozmowy - wskazuje na to obejmowanie dłońmi swoich barków lub ramion, zakładanie ręki na rękę, patrzenie w ziemię, odwracanie się, odwracanie tylko wzroku, lekkie garbienie się, zasłanianie ust dłonią, kierowanie kolan i stóp ku wyjściu.
  8. Wywyższanie się - oznacza podnoszenie palców do góry, wskazywanie na kogoś palcem, patrzenie z góry, obejmowanie dłońmi ramion lub stołu.
  9. Zakończenie rozmowy - to prostowanie się, wstawanie, siadanie na krańcu fotela lub krzesła, bujanie się, zaglądanie do dokumentów, papierów lub teczki, podniesiona głowa, niepatrzenie na rozmówcę.

DODATKOWE WSKAZÓWKI NIEWERBALNE

  1. Skrzydełka nosa aktywizują się i rozszerzają w stanie napięcia emocjonalnego. U osób potrafiących opanować swoje emocje, stany wewnętrznego podniecenia lub złości można rozpoznać po ruchach skrzydełek nosa.
  2. Kiedy wysuwamy dolną wargę i jednocześnie ściągamy podbródek, wyrażamy w ten sposób swoje rozczarowanie lub gniew. O ile wysunięcie warg nie ma związku z wyrażaniem zachwytu, to oznacza brak akceptacji naszej propozycji, czyli odmowę.
  3. Jeżeli ktoś przy zaciśniętych ustach zagryza wargi, oznacza to, że jest rozgniewany i hamuje się, aby nie wybuchnąć.
  4. Wielu ludzi w sytuacjach, kiedy zdecydowanie bronią swojego stanowiska, wysuwa podbródek, np. Benito Mussolini, Margaret Thatcher.
  5. Zachmurzone czoło u większości ludzi wskazuje na przeprowadzanie przez nich w danej chwili skomplikowanego procesu myślowego.
  6. Tworzenie się poprzecznych fałd nad nasadą nosa charakteryzuje osoby bardzo porywcze.
  7. Wysokie trzymanie głowy (odsłonięcie szyi) świadczy o dużej pewności siebie, a jeszcze dodatkowo zaciśnięte usta zdają się mówić, że dana osoba uważa, iż jest zbyt dobra, jak na pełnioną obecnie funkcję. W związku z tym czuła jest na wszelkie komplementy i propozycje zajęcia bardziej eksponowanego stanowiska.
  8. Słuchając kogoś uważnie, przechylamy głowę w bok.
  9. Głowę zazwyczaj podpieramy wtedy, gdy jesteśmy bezradni, aby móc się lepiej skoncentrować na danym problemie.
  10. Osoba, która często się śmieje, ma silnie rozwinięte mięśnie powodujące ruch warg. Mięśnie te, nawet w spoczynku, podciągają kąciki ust lekko w górę, sugerując uśmiech i życzliwość, gdy tymczasem nie ma żadnego ku temu powodu. Nieraz o osobach tych mówi się, że uśmieszek mają przyrośnięty do twarzy. 
  11. Z kolei złość i pesymizm wzmacniają inne mięśnie twarzy (musculus triangulariś), które powodują trwałe przesuwanie się kącików ust w dół. Wtedy możemy mieć wrażenie, że osoba jest niezadowolona z naszych propozycji i mylnie odbierać sygnały niewerbalne.
Share on Google Plus
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 komentarze:

Prześlij komentarz

Wpisz swoje imię, wybierając pole NAZWA z listy. Możesz komentować za pomocą konta FB, klikając Facebook Comment. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin strony.