Raul Castro unosi rękę Baracka Obamy w geście "triumfu". Niezręczny moment prezydentów.



Barack Obama przybył w zeszłą niedzielę do stolicy Kuby, Hawany. Była to pierwsza wizyta amerykańskiego prezydenta w tym kraju od 88 lat. Przed Obamą na Kubie gościł w 1928 r. prezydent Calvin Coolidge. USA zerwały stosunki dyplomatyczne z Kubą za prezydentury Dwighta Eisenhowera w 1961 r. Była to reakcja na wzrost napięć w relacjach z rewolucyjnym rządem Fidela Castro. W grudniu 2014 roku prezydenci USA i Kuby ogłosili historyczne ocieplenie relacji. Od tego czasu USA stopniowo wprowadzają w życie różne ułatwienia w kontaktach z Kubą. (http://www.tvn24.pl)

Na koniec konferencji prasowej doszło do niezręcznego momentu, co widać na poniższym nagraniu i zdjęciu. Prezydenci najwidoczniej nie uzgodnili, jak powinno wyglądać ich pożegnanie i po podaniu sobie dłoni, Raul Castro uniósł rękę Baracka Obamy w geście zwycięstwa. Jednak wyszło to dziwnie i niezręcznie, gdyż prezydent USA nie chciał wcale takiego gestu solidarności i triumfu pokazać. 




Rola emblematów - teorii słów kilka


W komunikacji niewerbalnej wyrózniamy następujące elementy i ich przekaz:

  • mimika (wyraz twarzy); stany emocjonalne, postawy
  • pantomimika (gesty); ilustracje wypowiedzi, ujawnianie zaangażowania w rozmowę. Paul Ekman i Wallace Friesen wyróżniają 5 głównych rodzajów reakcji pantomimicznych:
  1. emblematy – można zastąpić terminem werbalnym (na przykład pokazanie środkowego palca)
  2. regulatory – towarzyszą wypowiedzi (np. podanie ręki), monitorują lub kontrolują interakcję. Na ich podstawie mówiący orientuje się, czy słuchacz jest zainteresowany, czy znudzony.
  3. ilustratory – ilustrują wypowiedź gestami (np. „taaaki duży”, "idź w prawo")
  4. adaptory – pomagające przystosować się do sytuacji (opanowanie emocji, przebywanie z ludźmi, zaspokojenie potrzeb – dotykanie warg, drapanie się po karku, pocieranie nosa, poprawianie okularów itp.)
  5. wskaźniki emocji – gesty, które przekazują uczucia poprzez mimikę, rodzaj spojrzeń, zasłanianie oczu;
  • zachowania przestrzenne (proksemika)– sympatia/niechęć, pozycja społeczna
  • czynniki paralingwistyczne (ton głosu, tempo mowy, intonacja, przerwy, chrząknięcia, eeee, mmmm...) – stan emocjonalny
  • powierzchowność (rodzaj ubrania, zegarki, kolczyki, makijaż, komórka, sygnety, buty itp.) – status, zawód, samowyobrażenie
  • stany fizjologiczne (zapach, rumieńce, łzawienie oczu) – stan emocjonalny
  • budowa ciała – (np. szerokie plecy, mała głowa, silne nogi, biodra wypięte do przodu, duże kości itp.) – cechy temperamentu i styl charakteru
  • postawa ciała (jak ciało stoi, siedzi itp.) – relacje interpersonalne
  • oczy (ruchy oczu, odruch źreniczny i wielkość źrenic, częstość mrugania, kierunek patrzenia, kontakt wzrokowy, wielkość oczu itp.) – ukierunkowanie uwagi, stan emocjonalny.

W przypadku gestu zwycięstwa mamy do czynienia z emblematem.
Emblematy to specyficzne gesty o ściśle zarysowanym znaczeniu w danej społeczności, narodzie, grupie etnicznej lub kręgu kulturowym, np.

  • ruch lub układ palców (np. zniecierpliwienie, „mam cię gdzieś”, wstydź się), 
  • ruch ramionami (np. nie wiem), 
  • kiwnięcie głową (tak, nie), 
  • specyficzny ruch głową (np. chodź do mnie lub chodź za mną) powieką, ustami, 
  • westchnienie z bezradnym ruchem dłoni, 
  • ruch ręką (np. chodź do mnie, żegnaj, witaj), 
  • przyłożenie ręki do ucha (mów głośniej) itp.) 

Emblematów uczymy się od dziecka i trudno nam je kontrolować (np. świadomie mówić Tak i kręcić głową na Nie). Dlatego stanowią częste źródło przecieków. Może to być wzruszenie ramion (w geście Nie wiem, nie mam pojęcia), kiedy ktoś mówi coś przeciwnego, nieświadome pokazanie środkowego palca czy zaciskanie pięści mimo uśmiechu na twarzy.

Co oznacza sytuacja ze zdjęcia?




Amerykańskie i zagraniczne media pisały o niezręcznym pożegnaiu prezydentów, różnie interpretując ten gest rąk. Niektórzy mówili, że Raul Castro nie pozwolił się objąć Obamie, inni oskarżali Obamę o pokazanie słabości i poddaniu się Castro.

Jednak "złamany" nadgarstek i opuszczona dłoń wskazuje na dysonans poznawczy u Obamy, a nie poddańczośc. Dysonans poznawczy to stan nieprzyjemnego napięcia psychicznego, pojawiający się u danej osoby wtedy, gdy jednocześnie występują dwa elementy poznawcze (np. myśli i sądy), które są niezgodne ze sobą. Dysonans może pojawić się także wtedy, gdy zachowania nie są zgodne z postawami. Stan dysonansu wywołuje napięcie motywacyjne i związane z nim zabiegi, mające na celu zredukowanie lub złagodzenie napięcia.

Mimo osobistych chęci, aangażowania oraz odnowienia stosunków między USA i Kubą, prezydent Obama nadal nie zgadza się z wieloma apektami polityki i poglądami politycznymi Castro, np. w kwestii praw człowieka. Dlatego, z jednej strony Obama prezentuje postawę otwartą oraz chęć współpracy -szczerze się uśmiechając i dając sobie podnieść rękę. Z drugiej strony jeszcze dużo stoi na przeszkodzie, aby ta współpraca przebiegała gładko i to własnie sygnalizuje Obama swoim nadgarstkiem - świadomie nie uczestniczy w geście triumfu Raula Castro. Jeszcze nie ten moment by razem świętować, zrobilismy dopiero pierwszy krok - zdaje się mówić.

Poza tym Barack Obama wie, że został zmanipulowany i tym bardziej nie chce grać w grze Castro. Chwilę potem prezydent Kuby uświadamia sobie, że nie wyszło to dobrze i na moment zaciska prawą pięść. Raul Castro powinien był trzymać się planu spotkania i wtedy nie doszło by do niezręczności.


Dziękuję za podesłanie tematu czytelnikowi M.K.

P.S.Zapraszam również do sprawdzenia mojej oferty szkoleniowej.
Share on Google Plus
    Blogger Comment
    Facebook Comment

3 komentarze:

  1. Na koniec, kiedy panowie wychodzą, da się zauważyć również to, że Obama chce, aby Castro wyszedł pierwszy, ale ten wręcz popycha Obamę przed siebie. Jak to zinterpretować?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jest to gest władzy - gospodarz wskazuje kierunek oraz przechodzi przez drzwi jako ostatni. Obama chciał przejąć pałęczkę na nieswoim terenie, więc Castro musiał go przypilnować. Mieliśmy podobną sytuację z Dudą i Komorowskim w Belwederze. Więcej w tym atykule http://www.psychologiawygladu.pl/2015/06/przepychanki-w-drzwiach-belwederu.html

      Usuń

Wpisz swoje imię, wybierając pole NAZWA z listy. Możesz komentować za pomocą konta FB, klikając Facebook Comment. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin strony.