Jak ważna może być okładka książki dla polityka. Błędy w przekazie niewerbalnym



Na okładce książki widzimy jej autorkę, Wendy Davis, amerykańską senator z partii demokratycznej. W zeszłym roku startowała w wyścigu o fotel gubernatora Teksasu. Wtedy też wydała książkę ze swoimi wspomnieniami o tytule Forgetting to be Afraid (Zapominając o strachu). Jej książka miała pokazać, jak udało się jej pokonać przeciwności losu i znaleźć się na szczycie. Historia ciekawa, na pewno nie było jej łatwo, musiała pracować od 14 roku życia, by pomóc samotnej matce. W wieku lat 19 miała już własne dziecko, ale nie miała gdzie mieszkać i łapała się każdej pracy. By koniec końców, dzięki silnej motywacji, ukończyć prawo na Harvardzie i zostać senatorem.

Jednak patrząc na zdjęcie na okładce jej książki odnoszę wrażenie, że wcale o strachu nie zapomniała i nie byłaby do końca odpowiednią osobą na przywódczym stanowisku. A publikacja miała przybliżyć wyborcom jej kandydaturę oraz zbliżyć ludzi do niej jako doświadczonej przez los osoby. Jakie wskazówki niewerbalne świadczą, że nie jest jeszcze gotowa na stanowisko gubernatora?

Po pierwsze sam tytuł książki nie jest pozytywny, gdyż zawiera dwa negatywne słowa - zapominanie i strach. Zawsze lepiej używać pozytywnych zamienników w tytułach, aby odpowiednio nastawić czytelników do lektury. Na przykład - Jak odnalazłam siłę/odwagę, etc. Po takie książki chętniej sięgamy i bardziej pasują nam one do cech liderów.

Drugim błędem tego zdjęcia jest jego tło w kolorze zbliżonym do odcienia bluzki pani polityk. Powoduje to rozmazanie sylwetki oraz wysyła sygnały o braku siły i osobowości beta. Lider powinien się wyróżniać z tłumu a nie się z nim stapiać.

Ta zasada nie dotyczy zdjęć profilowych np. na Goldenline. Tam ma być widoczna nasza twarz, więc tło musi byc jednolite i jasne.

Trzecią wskazówką świadczącą o jej niepewności jest uśmiech. Ten typ uśmiechu (grymasu) nazywany jest uśmiechem socjalnym i jest zazwyczaj interpretowany przez odbiorców jako - Ona tak naprawdę nie chce tu być: Ona mne nie lubi, ale udaje, bo musi: Ja tu pasuję, a ty mnie nie nteresujesz albo po prostu kwalifikujemy ten uśmiech jako nieszczery i sztuczny.
Oczywiście nie każdy autor książki ma się szeroko uśmiechać. Dla niej jest to okładka wyborczaj, jak plakat czy reklama, dlatego, to co maluje się na jej twarzy, jest tak istotne.

Kolejną sprawą są ręce w kieszeni. Żaden polityk nie powinien NIGDY wkładać rąk do kieszeni przy wyborcach. Oznacza to brak asertywności, możliwe tchórzostwo, stres oraz ukrywanie emocji. Jej dłonie na dodatek ułożene są w pozycji zarezerwowanej dla mężczyzny, idącego na podryw, co powoduje, że przekaz jest całkowicie niespójny. Pani polityk zupełnie nie wiedziała, jaką rolę ma zagrać. Jednostki alpha, a takie wybieramy na swoich liderów, nie trzymają rąk w kieszeni!

Podsumowując, Wendy Davis nie sprzedała dobrze swojej osoby na tej okładce. Jej wizerunek ani nie kojarzy się z liderem ani nie tworzy nici sympatii. Książka nie pomogła jej też wygrać z Republikanami.

Więcej o znaczeniu dłoni podczas wsytąpień tutaj:
http://www.psychologiawygladu.pl/2015/09/dlaczego-nie-powinno-sie-wkadac-rak-do.html

Share on Google Plus
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 komentarze:

Prześlij komentarz

Wpisz swoje imię, wybierając pole NAZWA z listy. Możesz komentować za pomocą konta FB, klikając Facebook Comment. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin strony.