Najlepszy partner to partner o podobnej do nas twarzy? Konwergencja emocjonalna


Popularne jest stwierdzenie, że przeciwieństwa się przyciągają. Jest to prawda, bo od zawsze fascynuje nas to, co nowe i inne. Chcąc jednak stworzyć harmonijną i długoletnią relację z drugą osobą, szukamy kogoś, kto będzie podobny do nas z charakteru. Będzie dzielił nasze pasje i zainteresowania, rozumiał nasz tok myślenia czy chwytał nasze myśli w lot. 

Personologia mówi, iż aby stworzyć taki związek, podobieństwo cech twarzy musi oscylować w granicach 60-70%. Możemy to nazwać kompatybilnością twarzy. Pozostałe 30-40% różnic zapewnia nam fascynację i pewna iskierkę w związku, żeby nie stał się on zbyt nudny dla obojga ludzi. Zapewnia tez możliwości uczenia się od siebie nowych rzeczy. Co ciekawe, im dłużej z kimś jesteśmy czy mieszkamy tym bardziej upodobniamy się do tej osoby z wyglądu, nie wspominając o gestach, mimice czy sposobie przeżywania emocji.

Zjawisko to nazywa się konwergencją emocjonalną i jest tłumaczone w następujący sposób:

(od łac. convergere – zbierać się) to upodobnienie emocji przeżywanych przez osoby często przebywające razem. Psychologowie społeczni Dacher Keltner i Cameron Anderson dwukrotnie (w odstępie kilku miesięcy) badali „chodzące ze sobą” pary, a także studentów mieszkających w jednym pokoju w akademiku. I dowiedli, że po kilku miesiącach tak partnerzy, jak i współlokatorzy upodobnili się pod względem przeżywanych emocji. Co więcej, te pary, które się upodobniły bardziej, były bardziej zadowolone ze związku i rzadziej się rozchodziły. Jeszcze dobitniej pokazały zjawisko konwergencji badania Roberta Zajonca i współpracowników, którzy prosili badanych, by oceniali podobieństwo twarzy par długoletnich małżonków. Przy czym część zdjęć małżonków pochodziła z początku ich znajomości, a część zrobiono po 25 latach spędzonych razem.

Wśród tych pierwszych zdjęć badani nie byli w stanie wskazać, kto z kim stanowi parę, ale bez problemu potrafili wyłonić pary na podstawie zdjęć, jakie zrobiono im po latach spędzonych razem. Ich twarze upodobniły się w efekcie przeżywania zbieżnych emocji, które wpływają na ukształtowanie mięśni twarzy. Okazuje się, że kto z kim przestaje, takim się staje. Ale dlaczego tak się dzieje? Odpowiada za to mechanizm mimikry, czyli bezwiednej, spontanicznej tendencji do naśladowania innych ludzi, ich gestów czy mimiki, a także do zarażania się ich nastrojami i uczuciami. Ten tzw. efekt kameleona wywołuje wzrost sympatii. Mamy tu do czynienia z wzajemną relacją: lubimy tych, którzy nas naśladują, a zarazem skłonni jesteśmy naśladować tych, których lubimy. 

Jak można sprawdzić kompatybilność twarzy? Najprościej, dzieląc wasze twarze na połówki i składając je w jedną nową twarz. Dla przykładu kilka zdjęć dopasowanych twarzy celebrytów.

Czytaj dalejL




Więcej zdjęć na


Źródła:
Opis hasła konwergencja emocjonalna pochodzi ze słownika psychologicznego portalu charaktery.eu

Share on Google Plus
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 komentarze:

Prześlij komentarz

Wpisz swoje imię, wybierając pole NAZWA z listy. Możesz komentować za pomocą konta FB, klikając Facebook Comment. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin strony.