Dlaczego nacje różnią się wyglądem? Podejście fizjonomiki, czyli typy ludzkie według wyglądu twarzy.

Zastanawialiście się dlaczego różnimy się tak bardzo wyglądem od innych nacji? Dlaczego pewne narody rządzą światem, inne ciągle się buntują, a kolejne łatwiej się podporządkowują. I co ma do tego analiza twarzy? Na przełomie XIX i XX wieku bardzo popularną nauką była fizjonomika, czyli odczytywanie charakteru z wyglądu twarzy. To wtedy powstał podział nacji na różne typy, w zależności od ich cech twarzy.

Patrząc na ludzkie twarze możemy przyporządkować je według pewnych typów. Nie bez powodu Chińczycy mają małe noski, zaś naród żydowski może pochwalić się charakterystycznym, silnym nosem. Czy można wysnuć z tego wniosek, ze Azjaci są narodem działającym zespołowo, zaś Izraelczycy mają silne charaktery, pchające ich ciągle do przodu? Stanowczo tak, gdyż to nos pokazuje nam z jaką siłą i energią człowiek idzie przez życie i jak sobie radzi z problemami.

Najwięcej ludzi o dużych nosach jest wśród Indian, którzy sami ustanawiają reguły gry i ponad wszystko cenią wolność i niezależność. Dlatego tak ciężko przychodzi im podporządkowanie się współczesnej cywilizacji i uznanie jej za tę jedyną. Im więcej nosa widzimy u kogoś tym więcej chęci i parcia do przodu oraz indywidualizmu. Najmniej dużych nosów znajdziemy u Chińczyków i Japończyków. Dzięki temu można nimi łatwiej sterować grupowo. Nos słowiański, inaczej wschodnio-europejski, nie jest zbyt mocno rozwinięty i świadczy o niedojrzałości psychicznej. Ludzie o takich nosach są za to świetnymi pracownikami zespołowymi z zacięciem do detali.

Twórca psychofizjonomiki i jego typy ludzkie

Twórcą psychofizjonomiki, czyli zależności miedzy wyglądem i budową twarzy a charakterem człowieka był Carl Huter. Do tej pory w Szwajcarii działa jego Akademia, gdzie można odbyć 3-letnie studia i zostać dyplomowanym psychofizjonomikiem. Już w 1910 roku, a więc przed obiema wojnami światowymi, podzielił on narody na następujące typy ludzkie.

Typ harmonijny – twarz jest podzielona na trzy równe części, czoło jest wysokie i szerokie, zaś oczy, uszy i nos są średniej wielkości. Broda jest szeroka, wysunięta do przodu, ale wszystko sprawia wrażenie bardzo proporcjonalnego.  Ludzie tego typu są mieszanką myślenia i działania o silnym i niezachwianym charakterze. Są także urodzonymi i szlachetnymi przywódcami. Jednak ich życie nie jest łatwe, gdyż wzbudzają zazdrość i zawiść, a ludzie ich nie rozumieją. Jeśli możnaby przeanalizować zdjęcia inteligencji polskiej zabitej podczas wojny oraz po niej to zapewne większa część z nich byłabym typem harmonijnym.
Według Hutera narody z dużą ilością typów harmonijnych tworzyły największe cywilizacje z wysoką  kulturą, organizacją państwa i prawa. Zaliczył do nich Greków, Egipcjan, Persów i Asyryjczyków

Typ odczuciowy – To według autora staro-indyjskie plemiona czy niektóre ludy azjatyckie, które tworzyły kultury oparte na religii, szamańskie czy kultach.
Za dużo typów odczuciowych w danych narodzie nie jest korzystne, gdyż wykazują oni uległość i brak aktywności wobec okupantów. Przykładem mogą być Hindusi. Typ ten charakteryzuje się wątła budową ciała i szerokim i wysokim czołem w stosunku do reszty twarzy. Twarz jest raczej mała i delikatna, policzki oraz kości szczęki wąskie a broda cofnięta. Ludzie Ci żyją swoimi ideałami, maja rozbudowane życie duchowe. Są twórcami kultury każdego narodu. Wzmacnia ich tylko praca umysłowa, gdyż są słabi fizycznie. Niestety łatwo nimi manipulować, a sami nie maja siły przebicia. Łatwo wpadają w uzależnienia.
W Polsce najwięcej ich jest na wschodzie. Zaliczyć możemy do nich Fryderyka Chopina, Juliusza Słowackiego czy Zygmunta Krasińskiego

Typ czynowo-ruchowy – Narody zdobywców czyli dawni Rzymianie, Frankowie, Galilejczycy oraz Hiszpanie i Anglicy. To oni tworzyli imperia, przekształcali monarchie w absolutyzm, a republiki w demokracje. Jednak narody składające się głownie z typów czynowo-ruchowych, pojawiały się niemal tak szybko jak znikały z map historii. Huter zaliczył do nich Polaków, Hiszpanów i Galilejczyków. Przypomnijmy, że pisał on to na początku XX wieku. Czym charakteryzuje się ten typ ludzki? Twarz jest prostokątna, podłużna, wykazuje się dużą siłą i ruchliwością. Rysy są ostre, nos duży, szczęka jest silna a broda wysunięta. Policzki są płaskie a usta wąskie i cienkie. Ciało sprawia wrażenie długiego, umięśnionego i żylastego. Jeśli, drodzy rodzice, wasze dziecko niszczy sprzęty i sprawia wrażenie agresywnego to jest prawdopodobnie tym typem. Należy zapewnić mu dużo wyczerpujących sportów, najlepiej takich opierających się na silnym autorytecie jak np. sztuki walki. Poddają się tylko bardzo silnym osobowościom. Są bardzo przedsiębiorczy i to oni w dorosłym życiu zawojują świat.
W Polsce najwięcej tego typu jest w górach i na zachodzie kraju.

Typ spokojno-żywieniowy – Narody z dużą ilością typów spokojno-żywieniowych rozwijały się wolniej na przestrzeni wieków, często w odizolowaniu tak jak Chiny, dawna Rosja czy niektóre państwa afrykańskie. Nie są to ludzie uduchowieni, ale za to bardzo praktyczni z tendencja do egoizmu. Dążą do wygody, spokoju i przyjemności. Nie lubią zmian i nie dają się łatwo wytracić z równowagi, stąd zmiany mogą być wprowadzone za pomocą rewolucji. Powolne reformy nie są skuteczne. Jak wyglądają w takim razie typy, które nad wyraz lubią jeść i pić? Mają okrągłą twarz, a głowę raczej małą w stosunku do reszty ciała. Usta są pełne, miękkie i grube, czubek nosa gruby, policzki mięsiste a broda okrągła. Ludzie o takich cechach nie cierpią może innowacji i są konserwatywni, ale maja zazwyczaj talenty ekonomiczne i są uparci, a więc spokojnie i bez awantur dochodzą do wysokich stanowisk.

Typy dysharmonijne -  są to typu o szczególnie nieproporcjonalnych rysach twarzy i kojarzą się ze zbrodniarzami wojennymi. Ludzie lubujący się w przemocy i wojnach istnieją w każdym społeczeństwie. 

Najlepiej dla narodu jest kiedy wszystkie typy ludzkie są reprezentowane w społeczeństwie. Wtedy może się on harmonijne rozwijać. Taką mieszankę typów spotkamy w np. Ameryce Północnej czy Kanadzie. Jednak powstawanie dominacji jednego z typów prowadzi do określonych problemów w państwie.

Bardzo się pan Carl Huter mylił?
Share on Google Plus
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 komentarze:

Prześlij komentarz

Wpisz swoje imię, wybierając pole NAZWA z listy. Możesz komentować za pomocą konta FB, klikając Facebook Comment. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin strony.